تالار دانش

می‌نا، لچک، جوه (جومه)، شولارقری، جلیقه یا جلیزقه، گالش و گیوه

می‌نا، روسری یا سرپوش زنان بختیاری است. می نا با شیوه خاصی بسته می‌شود. مو‌ها تا مقدار زیادی از جلوی سر نمایان و گاهی تا فرق سر هم دیده می‌شود. زنان سن بالا‌تر مو‌ها را بافته و از کنار می نا بیرون می‌گذارند. موهای بیرون از می‌نا‌ گاه با مروارید و سنگهای رنگی آراسته می‌شود.

لچک در زیر مینا قرار می‌گیرد. و با سنگ و مروارید و سکه تزیین می‌شود. تا قسمتی از آن از می نا بیرون باشد.

جوه یا جومه پیراهن و بلند وگشاد چاکداری است که در زیر آن یک دامن به نام شولاقری پوشیده می‌شود. دامنی بسیار پر چین که در هنگام حرکت و راه رفتن بسیارزیباست. موجهایی که بر می‌دارد و باصطلاح قری که ایجاد می‌کند زیبایی خاصی به بدن می‌دهد.

جلیقه یا جلیزقه بر روی لباس پوشیده می‌شودو البته همه زنان استفاده نمی‌کنند.

گالش یا گیوه پای افزار بختیاری هاست و زن و مرد نمی‌شناسد. تزیین شدن یا نشدنش خواست دارنده آن است.

لباس دختران و زنانی که جوان‌تر هستند بسیار رنگارنگ است. بختیاری‌ها عاشق رنگ هستند و این را در همه چیز آن‌ها می‌توان دید. رنگهای تند، مثل قرمز و زرد صورتی و بنفش و سبز … رنگهایی است که بسیار به کار می‌برند.

زنان بختیاری وقتی پا به سن می‌گذارند از رنگهای تند کمتر استفاده می‌کنند ولی شکل آرایش مو‌هایشان از جوانتر‌ها برایشان مهم‌تر است.

برگرفته از وبسایت گندی شاپور

http://gundeshapur.com/2012/06/07/%D8%A8%D9%87%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D8%B1%D9%82%D8%B5%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C/